Leczenie zaburzeń

Zastanawiając się nad tematem takim jak zaburzenia natury psychologicznej nie da się oderwać tego zagadnienia od samego leczenia czy też terapii. Tu trzeba na samym początku dodać iż psychologia jako nauka w wielu przypadkach nie dysponuje narzędziami do tego by całkowicie chorobę czy zaburzenia uleczyć. Mowa raczej o takim działaniu jak kontrolowanie, zmniejszanie dolegliwości jak również i samo przywracanie zdolności do normalnego funkcjonowania w społeczeństwie czy środowisku pracy. Z racji tego że to właśnie taka niemożność stanowi najbardziej dokuczliwą kwestię powiązaną z zaburzeniami. Obecnie psychologia dysponuje szeregiem narzędzi mających na celu umożliwienie realizowania założeń jak redukcja objawów choroby, czy zupełna ich neutralizacja. W pierwszej kolejności wymienić należy samą terapię prowadzoną z chorym, jeżeli istnieją do tego warunki. Oczywistym jest że by mówić o warunkach musi nastąpić u samego chorego pogodzenie się z własnym stanem. Co niestety często jest bardzo trudne z racji faktu iż pierwszy stopień zawsze polega na zaprzeczeniu i negacji. Terapie tego typu prowadzone są indywidualnie albo grupowo, zwykle jedna z metod uzupełnia drugą. Tu warto podkreślić że skuteczność tego działania jest zdecydowanie wyższa w momencie kiedy jest to kontynuacją a nie działaniem doraźnym . Rozpoczęcie terapii oraz zakończenie jej przy pierwszych pozytywnych zmianach jak złagodzenie objawów nie spowoduje trwałego redukowania problemów a jedynie czasowe. Poza terapią psychologia korzysta też z takich rozwiązań jak leczenie farmakologiczne które szczególnie konieczne jest w przypadku poważniejszych zaburzeń osobowości. Podawane środki mają redukować objawy jak napady agresji, myśli autodestrukcyjnych czy pojawianie się zachowań aspołecznych. Oczywiście tego typu leczenie jest zawsze prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza specjalisty. Standardowo też w przypadku długotrwałej terapii te dwie formy uzupełniają się, z przechodzeniem z wyłącznie drugiego typu aż do jego wyeliminowania na rzecz pierwszego.


| |